معنای لغوی «مفتی»
راغب اصفهانی در المفردات می‌گوید: «فُتیا» و «فتوی» یعنی پاسخ به اشکالات احکام شرعی. [١]
در المعجم الوسیط آمده است: «فتوی عبارت است از پاسخ به اشکالات در مسائل شرعی و حقوقی.» [٢]
در معجم الفاظ القرآن الکریم آمده است: «أفتاه فی الأمر: أبانه له» (فتوا دادن در یک مسأله به معنای روشن ساختن آن مسأله است).
اسم این فعل، «فتوی» است. مؤلّف آنگاه به ذکر آیاتی که در معنای «فُتیا» (از باب إفعال و إستفعال) وارد شده است می‌پردازد:

[١]. المفردات، ص ٣٧٢، مادۀ فتی.
[٢]. المعجم الوسیط، ج ٢، ص ٦٧٣، ماده فتی.